Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

Μπαμπά, κοίτα. Χωρίς συναισθήματα.

Κλειστό λόγω μελαγχολίας.


Εγώ, να, ήθελα πολύ να σε δω.
Από τη μέρα που σε γνώρισα πάντα ήθελα πολύ να σε δω.
Ήθελα να με παίρνεις αγκαλιά και να με προστατεύεις από τον κόσμο
γιατί ήσουν ο καλύτερος μου φίλος, εσύ θα με έσωζες από όλα.
Δεν έψαχνα για τον πρίγκιπα του παραμυθιού μου,
για τον άνθρωπό μου έψαχνα.
Νόμιζα για λίγο καιρό πως τον είχα βρει στα μάτια σου.
Λένε οτι πρέπει να μένεις μακριά από τους κατεστραμμένους ανθρώπους
γιατί θα σε ρημάξουν.
Ένα με μένα έγινες. Ο εαυτός μου έγινες.

Για μένα, έχεις πεθάνει σου είπα.
Εγώ, να, ήρθε η ώρα να επιστρέψω στη φυσική μου κατάσταση.
Συναισθήματα: Μηδέν.

Εγώ, να, ήθελα να σε δω για μια τελευταία φορά.
Εγώ.. ήθελα να σου πω πως, δεν είμαι ερωτευμένη πια μαζί σου.
Κοίτα με, μπορώ και μόνη μου.
Χωρίς τα δυό σου χέρια να με κρατάνε,
χωρίς τα δυό σου μάτια να με κοιτάνε.
Κοίτα με, μπορώ και μόνη μου.
Χωρίς συναισθήματα.

1 σχόλιο:

  1. Είναι τελικά αυτό που θέλουμε??
    Το χωρίς συναισθήματα? Και γίνεται να είσαι χωρίς κανένα συναίσθημα??

    ΑπάντησηΔιαγραφή