Τετάρτη, 2 Μαΐου 2012

Why cry for you?



Θα εκτιμήσει την αλήθεια κανείς ποτέ;
Τι πρόβλημα έχουμε όλοι μας;

Μπορεί να ακούμε την αλήθεια, να την αφουγκραζόμαστε,
να την ενστερνιζόμαστε μα, μόλις μας δωθεί η εθκαιρία,
την τσαλακώνουμε μετατρέποντας τη σε σκληρό χαρτί
και την πετάμε με δύναμη στη μούρη εκείνου που μας πλήγωσε.
Ίσως να το τρίψουμε και με δύναμη για ευχαρίστηση.
Σαδισμός.

«Δεν το 'πα έτσι μωρέ, συγγνώμη. Ξεκόλλα»
Που πήγε η αγάπη;
«Ξέρω πως μ' αγαπάς, ακόμα κι αν θυμώνεις
ακόμα κι αν δε μου μιλάς. μ' αγαπάς.
Θυμώνει το μυαλό συχνά μα δε διώχνει την αγάπη.»

Ξέρεις τι;
Με κάνεις να νιώθω μόνη, τρελλή και υστερική.
Αυτό το πετυχαίνεις μόνο εσύ απ΄ όλο τον κόσμο.
Λείπεις πολύ καιρό και ο χρόνος τελειώνει.

Στη τελική, άντε και γαμήσου.
Ξεκόλλα ρε, "δεν το ΄πα έτσι"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου