Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Cause I can't make you love me, if you don't.

«Έτσι για να πω πως σε κέρδισα, θά θελα μια φορά
να σε πληγώσω.
Εσύ να τρέχεις πίσω μου σαν μέλισσα
και γω να κάνω τον αδιάφορο καμπόσο.»



Δεν ξέρω πως να μιλήσω για αυτό.
Ήξερα πως δεν ήταν ικανοποιημένη μα δεν περίμενα πως θα είναι δυστυχισμένη.
Δεν έκανα τίποτα σωστά και τη στενοχωρούσα, ναι...
Μα ήταν η καρδιά μου, ήταν η ζωή μου.
Πως μου το έκανε αυτό, μου λέτε;

Πήγα να τη δω, να της κάνω έκπληξη,
ήμουν τόσο ευδιάθετος.
Και ξαφνικά ήταν εκεί, μπροστά μου και κάποιος την είχε αγκαλιά
κάποιος άλλος την είχε αγκαλιά.
Κάποιος άλλος έπιασε το προσωπάκι της στα χέρια του
και το φίλησε.

«Γιατί καρδούλα μου το έκανες αυτό;
Γιατί μας το έκανες αυτό;»
«Δεν τον φίλησα εγώ. Εκείνος με τράβηξε ξαφνικά.
Σ΄ αγαπάω, συγγνώμη.
Εσύ όλο έλειπες τελευταία, όλο με άφηνες μόνη μου
και όλο πάγωνα μέσα μου.
Ξέρω τι θα γίνει. Καταστράφηκαν όλα.
Τώρα θα προσπαθήσουμε ξανά μα σε λίγο καιρό θα καταλάβεις
πως δεν έχει μείνει ίχνος έρωτα μέσα σου και θα αρχίσεις να βγαίνεις
με άλλες, θα ακουμπάς άλλες.
Δεν μπορώ να σε κάνω να με αγαπήσεις εάν δεν με αγαπάς.»

Ε και μετά εξαφανίστηκε.
Τι πως εξαφανίστηκε;
Πίστεψε όλες αυτές τις τρέλες στο κεφάλι της
και απλά έφυγε γιατί " ήταν καλύτερο και για τους δυό μας"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου