Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

O τολμών τελικά παίρνει τ' αρχίδια του.

Ο τίτλος και μόνο εκφράζει πολλούς πιστεύω και θα εξηγήσω το γιατί.
Όλοι ξέρουμε πως είναι να πληγώνεσαι.
Ναι, αυτή η αναγούλα λες και σου ρίξανε μπουνιά στο στομάχι.
Ανακάλυψα γιατί πληγωνόμαστε. Γιατί πληγώνομαι.
Είναι επειδή κάποιος παίρνει τις προσδοκίες σου και τις ανυψώνει.
Γιατί είναι σχεδόν άψογος γιατί σου χαμογελάει, γιατί σε κοιτάει στα μάτια.
Αυτά τα μάτια...
Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι βουτάς στα βαθιά.
Βουτάω στα βαθιά.
Και αυτό είναι το σημείο που τολμάς.

Πέρασε ο καιρός. Πως πέρασε έτσι ο καιρός;
Περάσανε οι βδομάδες και πιθανόν οι μήνες και βρήκες τον
εαυτό σου με κάτι στα χέρια που αναιρεί όλα τα προηγούμενα,
που είχες για δικά σου.
Γιατί δυστυχώς, μερικές φορές, μία αλήθεια μπορεί
να κάνει όλα τα άλλα να φαίνονται σαν ψέμα.
Και φτάνουμε στο σημείο που παίρνεις τα αρχίδια σου.

Βρίσκω τις υποδείξεις μου κάπως...
περίεργες και περιττές αλλά μου αρέσουν
και θα μείνουν εκεί.
Καλή τύχη σε όσους κολυμπάνε ακόμα στα βαθιά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου